امولسیون ها

امولسیون ها

امروزه امولسیون ها در صنایع و مشاغل مختلف به یکی از الزامات تبدیل شده اند. امولسیون ها سیستم هایی هستند که از پراکندگی حداقل یک مایع غیر قابل اختلاط در مایع دیگر تشکیل می شوند. امولسیون ها ممکن است به صورت روغن در آب O/W یا آب در روغن W/O یا به صورت امولسیون مرکب W/O/W و بالعکس باشند.  امولسیون‌ها از لحاظ ترمودینامیکی ناپایدار هستند و تقریباً در زمان نسبتاً کوتاهی دو فاز به صورت دو لایه ی مجزا از هم دیگر جدا می شوند. پایداری آنها با افزودن موادی نظیر امولسیفایر، سورفکتانت یا مواد فعال سطحی افزایش می یابد که قادرند در غلظتهای بسیار کم میزان تنش سطحی را کاهش دهند. پایداری امولسیون اینگونه ارزیابی می شود که بتوانند به مدت ۵ روز یا بیشتر بدون تغییر فاز باقی بماند. اولین مرحله در تشکیل یک امولسیون پایدار و هموژن، پخش و پراکنده شدن یک فاز در فاز دیگر است. عامل مهم در تثبیت امولسیون تشکیل‌شده، ایجاد یک لایه تک مولکولی در حد فاصل بین سطوح روغن و آب به وسیله امولسیفایر است.

کاربرد امولسیون ها

همانطور که مطلع هستید امولسیون ها در صنایع مختلف وظایف گوناگونی را بر عهده دارند. امولسیون‌ها در صنایع غذایی، داروسازی، صنایع آرایشی و بهداشتی، صنایع نفت، آتش‌نشانی جهت خاموش کردن شعله ها، تراشکاری جهت خنک کاری و در قالب سازی به عنوان رهاساز و … کاربرد گسترده ای دارند. در صنایع آرایشی و بهداشتی جهت تهیه صابون، کرم، پماد و دیگر محصولات به کار گرفته می شوند. برخلاف محصولات دارویی که باید درون پوست و بدن به طور عمیق نفوذ کرده تا تاثیرگذار باشند کارکرد امولسیون های آرایشی و بهداشتی به سطح پوست محدود می شود. آنها باید بتوانند در طی بازه دمایی وسیع برای مدت طولانی پایدار بمانند و برای انواع مختلف پوست ها چرب و خشک مناسب باشند. کاربرد امولسیون ها در صنایع دارویی به عنوان حامل مواد فعال است که اگر بتوانند بدون داشتن تاثیرات جانبی به هدف مورد نظر برسند کارآمد خواهند بود. امولسیون ها در صنایع تراشکاری، برشکاری، فلزکاری و قالب سازی کاربرد دارند. آب صابون امولسیون پایدار روغن در آب است که در این صنایع جهت خنک کاری و روانکاری قطعات فلزی و رهاساز در قالب سازی استفاده می شود. این مواد اصطحکاک و گرما میان ابزار برش و قطعه را کاهش داده و از سوختن و داغ کردن آنها جلوگیری می کند.

میکرو امولسیونها

امروزه تکنیک میکروامولسیون قابلیت استفاده در زمینه های مختلف، به ویژه صنایــع غذایی را دارند. میکروامولســیونها دارای ذرات کمتر از ۱۰۰ نانو متر بوده و در مقایســه با امولسیونها خواص مهم و منحصر به فــردی دارند، خواصی که تمایل به اســتفاده از آنها را به جای امولسیونها افزایش داده اســت. تشــکیل خود به خودی و نیاز نداشتن به صرف انرژی جهت تشکیل شدن، پایداری ترمودینامیکی و تمایل نداشــتن به دو فاز شدن و شفافیت ظاهری از جمله مزایای آنهاست. تولید نانوکپســولهای طعم دهنده، افزایش انحلال پذیری ترکیبات، کمک به استخراج مواد و استفاده از میکروامولسیونها به عنوان محیط های واکنش از جمله کاربردهای بالقوه استفاده از این سامانه در صنایع غذایی محسوب می شود.

پاسخی بگذارید